γιατι ντροπη;;;;

October 31, 2007

Τι σημαινει το παιδι σου να εχει αυτιστικα στοιχεια η να ειναι αυτιστικο;;  Μεσα απο τα χρονια που μεγαλωνω το παιδι μου ,διαβαζω, προσπαθω για το καλυτερο εχω γινει εξπερ και μπορω ανετα να ξεχωρισω αν ενα παιδι μοιαζει με το δικο μου.

 Βλεπω γονεις ομως που εχουν τα ματια τους ερμειτικα  κλειστα και κρυβονται πισω απο το δακτυλο τους, δεν θελουν να παραδεχτουν, δεν θελουν να πιστεψουν.

 Και εγω την περασα αυτη την φαση, γρηγορα ομως αφου βουτηχτηκα μεσα στις λασπες ως το λαιμο, απο αυτα που ακουσα, σηκωσα το κεφαλι και ειπα οκ , στο χερι μου ειναι να κανω το καλυτερο για το παιδι μου. Αν εμεις οι ιδιοι δεν αποφασισουμε να πορευτουμε με αυτα που εχουμε στα χερια μας και ζουμε σε εναν κοσμο που νομιζουμε οτι ολα ειναι τελεια τοτε δυστυχως το χασαμε το παιχνιδι.

Δεν ηταν ευκολο ουτε τωρα ειναι. Καθε φορα που ο Γιαννης θα κανει μια χοντραδα εγω ποναω, το μυαλο μου καιει, η καρδια μου σπαραζει, κρισεις πανικου με επισκεπτονται αλλα…………εγω ειμαι ακομα εδω εξω και προσπαθω.

Ποιος ο λογος αλλωστε να πω οτι ολα ειναι φυσιολογικα, αφου και εγω η ιδια το βλεπω οτι δεν ειναι.  Αν  καποιοι δεν το εχουν πιστεψει οι ιδιοι τοτε τι;;; Τι θα πουν στο παιδι τους οταν εκεινο καταλαβει την διαφορα;; Τι θα πουν στο παιδι τους οταν εκεινο γυρναει σπιτι χτυπημενο;;

Μερικοι βρισκουν πιο δυσκολο το να μιλησουν, στους συγγενεις, στους δασκαλους, στους φιλους. Νιωθουν ντροπη!!

Δεν ειναι ετσι ομως “συναδελφοι γονεις” δεν ειναι ντροπη αυτο που συμβαινει στα παιδια μας. Δεν ειναι ντροπη που δεν ειναι τελεια και πρεπει εμεις να τους εξηγησουμε τον κοσμο μας και να τα αφησουμε να μας εξηγησουν τον δικο τους.  Δεν φταιμε εμεις ουτε εκεινα για αυτο που συμβαινει.

Οταν δειτε την αληθεια ετσι οπως καθρεφτιζεται καθαρια μπροστα μας  και δουλεψετε με αγαπη,υπομονη και χωρις ταμπου, τοτε τα πραγματα θα ειναι πολυ πιο ευκολα για ολους.

Δεν ειναι τερατα, δεν εχουν θελημενη αρρωστια που την προκαλεσαμε εμεις. Ειναι απλα τα ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ  , του ιδιου Θεου μαζι με ολα τα αλλα . Ζητανε τα ιδια πραγματα με ολους μας  να ειναι αγαπητα και αποδεκτα.

Μην ντρεπεστε λοιπον  αλλα να ειστε περηφανοι γιατι ο Θεος διαλεξε εμας να μεγαλωσουμε αυτα τα παιδια. Ανοιξτε το μυαλο σας, βγαλτε τις παρωπιδες  σας ,πιστεψτε στις δυνατοτητες τους ,αγαπηστε την ιδιαιτεροτητα τους, ενημερωθειτε απο ειδικους ψυχιατρους πως θα δουλεψετε μαζι τους  για να γινουν μια μερα αυτο που ονειρευονται.

Ας τα αφησουμε να ανοιξουν τα φτερα τους ,τους αξιζει.

με εκτιμηση σουλα

Και συνεχιζουμε……

October 1, 2007

Και ετσι τελειωσε αλλο ενα καλοκαιρι και μπηκαμε στον ρυθμο της πολης. Τα φωτα, οι δρομοι, οι δραστηριοτητες  μας, το σπιτι, ακομα και το καυσαεριο μου ειχε λειψει!!

Αλλη μια χρονια ξεκινα για τον γιο μου και εμας. Παντα με εναν φοβο…..ενα αγχος……μια ανησυχια….κατι τελος παντων.

Καποιες φορες νομιζω οτι ειναι αλλο παιδι  ηρεμο, κοινωνικο, τρυφερο, ευγενικο……Και αλλες παλι αποτομο, νευρικο, με εμμονες, γκρινιες, απροβλεπτες συμπεριφορες και αντιδρασεις.

Οταν πεφτω πολυ χαμηλα ,ψυχολογικα, παρακαλω τον Θεο να μας εχει ολους καλα ,να μας δινει δυναμη, υγεια και κουραγιο να ανταπεξελθουμε σε αυτον τον τοσο δυσκολο αγωνα. Εναν αγωνα που δινουμε καθημερινα με ολους,δασκαλους, διευθυντες, γονεις, φιλους, συγγενεις, αγωνα ακομα και με τον εαυτο μας.

Ο μικρος μου “αγγελος “που δεν ειναι μικρουλης πια {10 χρονων πια}  αρχιζει με δειλα βηματα να μπαινει στην εφηβεια.  Παρολαυτα ειναι ακομα αφελης αλλα πολυ γλυκος . Ενα σωμα που μεγαλωνει πιο γρηγορα απο οτι ωριμαζει. Να ειναι κα να ειμαστε καλα και ολα θα τα ξεπερασουμε.

Καλως γυρισαμε και  γυρισατε, καλως να συνεχισουμε να ανεβαινουμε την ανηφορα μας που λεγεται ζ ω η .

Να ειστε ολοι καλα φιλοι μου ,με εκτιμηση σουλα

ΠΩΣ ΓΙΝΑΜΕ ΕΤΣΙ;;;;;

September 2, 2007

καλοκαιρι ,ηλιος, θαλασσα, ξεγνοιασια…………………………………ΠΟΝΟΣ.  Αυτα με λιγες λεξεις χαρακτηριζουν το φετινο καλοκαιρι. 

 Τι κι αν ολοι φωναζουν για την σημασια του πρασινου στον κοσμο;;  Τι κι αν καταστρεφουμε τα παντα;; Τι κι αν το μελλον των παιδιων μας κρεμεται απο τα χερια ανθρωπων που εχουν τυφλωθει απο το χρημα;;  Τι κι αν οι μικρες ψυχες των απανθρακωμενων πτωματων φωναζουν ΓΙΑΤΙ;;;;  Εμεις οι μα….ς σας ψηφιζουμε, εμεις σας πληρωνουμε, εμεις σας γεμιζουμε πλουσιοπαροχα τα μεγαλα σας τραπεζια. Τι πρασινοι, τι μπλε ,τι κοκκινοι. 

Τι δημοσιογραφοι, τι βουλευτες ,τι υπουργοι,τι….

Ολοι κοιτατε να εκμεταλλευτειτε την χαρα μας, τον πονο μας, τον θρηνο μας, το δακρυ μας. Ολοι!!!

Καψτε μας λοιπον, καψτε οτι εχει απομεινει ορθιο ,καταστρεψτε. Απλα ποτε μην ξεχασεται οτι εκει περα πανω υπαρχει και Θεος και ολοι πληρωνομαστε συμφωνα με τα εργα μας.

Εγω αποψε το βραδυ θα κοιμηθω με ησυχη την συνειδηση μου.  ΕΣΕΙΣ;;;;;;;;;

ενα δακρυ μονο για ολους εσας

σουλα

το μυαλο μου

July 26, 2007

Το μυαλο μου μερικες φορες νιωθω οτι ειναι καλυτερος παιχτης απο την προσωπικοτητα μου.

Μικρη σκεφτομουνα τον θανατο  σαν ενα λογο για  να κλαψω.  Τωρα τον φοβαμαι.   Οι γονεις μου ηταν παντα διπλα μου αλλα πολυ υπερπροστατευτικοι. 

Στην εφηβεια μου  ημουν ατιθαση εκανα την επανασταση μου στα 16 μου χρονια. Ντυμενη στα μαυρα, εβαψα τα μισα μου μαλλια ξανθα, σκουλαρικια στα αυτια, αγαπημενη μουσικη το σκληρο ροκ.  Ηχοι των Gary moore, Joan Jet, Halloween, Deep Purple επαιζαν στο πικ απ μου και στο μυαλο μου ηχουσαν καμπανες αδρεναλινης.

Σχεσεις ερχοντουσαν, περναγαν, αφηναν μια γλυκεια η μια πικρη αναμνηση στο μυαλο μου, στην ψυχη μου και εγω συνεχιζα, μεγαλωνα.

Στα 19 γνωρισα τον αντρα μου , μου αρεσε απο την αρχη.   Ιδια γουστα ,ιδια μουσικη , ιδιο ποτο.  Οταν με γνωρισαν οι γονεις του δεν ειχα και την καλυτερη αντιμετωπιση.  Ισως να εφταιγε η τρελλα μου, δεν ξερω. Μα γιατι ομως  αναρωτιομουν δεν βλεπουν οτι το παιδι τους ειναι ευτυχισμενο;;, εμενα με βλεπουν μονο εξωτερικα, δεν βλεπουν , δεν νιωθουν οτι ειμαι καλο παιδι;;

Το μυαλο μου αποθηκευε πληροφοριες,τις δουλευε, τις εβαζε βαθια μεσα μου.  Τοτε ομως οτι συνεβαινε τα κραταγε στο υποσεινηδητο.  Μετα απο 6 χρονια σχεσεις παντρευτηκαμε, δεν με ενδιεφερε τιποτα μονο  εγω και κεινος μαζι.  Πιστευα οτι τωρα τιποτα δεν μπορουσε να με αγγιξει. Ποσο λαθος νομιζα.

Οτι κι αν ακουγα ,οτι κι αν γινοταν ημουν μονο εγω εκει ,ο αντρας μου οχι. Μοναξια, που  ειναι ο ιπποτης που ηρθε με το αλογο και με πηρε μακρια;; Που ειναι αυτος που ειπε ενωπιον του Θεου οτι θα με προστατευει και θα ειναι πλαι μου;;  Οταν ελεγε ο παπουλης στην εκκλησια για προστασια απο ολους, την μαμα του δεν την εννοουσε;;

Που εισαι αγαπη μου ; Γιατι δεν βλεπεις ; Γιατι δεν ακους;  Πληγωνομαι, ποναω, δεν με βλεπεις;; Τι λαθος εκανα;; Που σε πηρα μακρια;; {μιση ωρα με το αυτοκινητο} Που διαλεξα τον πρωτοτοκο γιο;; Αφου στο λεω οτι ποναω γιατι δεν μου δινεις το φαρμακο να γιανει η ψυχη μου;;

Ενα χρονο μετα εμεινα εγκυος, τι χαρα !! Το μυαλο μου εβαλε κι αλλα στο πισω του μερος . Εννεα μηνες περασαν ενα ατυχημα με αναγκασε να γινω λιγο δισκινητη , αλλα ολα πηγαν καλα. Καταφερα να φερω στο κοσμο μας εναν αγγελο, ακριβως οπως τον ειχα δει στον υπνο μου, ξανθο και ροδαλο, το μονακριβο λουλουδι μου.

Ακολουθουσα πιστα τις οδηγιες των παιδιατρων, δεν ηξερα βλεπετε . Λιγο προσοχη  στους πρωτους μηνες, καθαριοτητα, οχι πολλες αγκαλιες κτλ. Τι ειναι παλι αυτο γιατι με γραφουν ολοι;; Γιατι κανουν οτι θελουν και δεν ακολουθουν αυτα που τους λεμε;; Αφου οτι μας ειπαν ηταν ξεκαθαρο ,γιατι;; Κι αλλες πληροφοριες για το μυαλο μου, κι αλλη πληγη για την ψυχη μου.

Πολεμος μες στα σκατα του  απλυτου σκυλου τους, του απλυτου κορμιου τους, του βρωμικου σπιτιου τους. Δεν ειμαι ουτε ημουν υποχονδρια αλλα ποτε δεν αντεξα καποιον με σαπια δοντια να ταιζει το ΔΙΚΟ μας παιδι με αυτο που μολις δαγκωσε.

Κακοι ανθρωποι δεν ειναι , απλα δεν ειναι της αποψης ειναι το παιδι μου ευτιχισμενο;; οκ, οτι κι αν δω θα κραταω το στομα μου κλειστο, θα σεβαστω αυτα που θελουν για να ειναι και εμεις και εκεινοι χαρουμενοι.

Το παιδι μεγαλωνε και εγω  μεγαλωνα τον πονο μου ,τωρα ειχα αναβαθμισει το μυαλο μου και εκανα σεναρια. Αφου η αγαπη μου δεν θα μιλησει ,οταν μου πει αυτο ,θα κανω ..αυτο, και…..και….. τρελλα, κλαμα οταν ημουν μονη. Αξιζα σεβασμο, αποζητουσα την αγαπη τους ,το ενδιαφερον τους , το χαδι τους ……ποτε δεν τα απεκτησα.

Επιτελους ηρθε η ωρα ολη την καλη δουλεια που εκανε τοσα χρονια το μυαλο μου να την παρουσιασει. Και το εκανε, ενα βραδυ μεσα στο αυτοκινητο. Νομιζω οτι δεν υπαρχει αερας να αναπνευσω, θελω να φυγω, να βγω εξω απο αυτο που με περιοριζει. Γιατι η καρδια μου κτυπαει σαν τρελλη;;; Γιατι νιωθω πιεση στο κεφαλι μου;; Πεθαινω.

Οχι δεν πεθανα τελικα, την γλιτωσα με ενα υπογλωσσιο . Πηγα σπιτι κοιμηθηκα, την αλλη μερα θα ξυπναγε η καινουργια σουλα.

Επρεπε να επισκεφτω ολους τους γιατρους δεν μπορει κατι ειχα, η καρδια μου;;  το κεφαλι μου;; ποτε δεν φανταστηκα οτι ηταν η ψυχη και το μυαλο μου. Γναματευση “ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ”

Αρχισα αντικαταθλιπτικα, αγχολυτικα, ψυχοθεραπεια. Εκει ερχεται σαν ναρκη η γνωματευση του αγγελου μου, εξελικτικη διαταραχη με αυτιστικα στοιχεια. Που να παω να κρυφτω;; Πρεπει να φυγω, δεν αντεχω αλλο να με κυνηγουν οι σκεψεις μου,δεν αντεχω να αλλαζει τοσο πολυ το ονειρο μου,δεν…….

Πρεπει να βρω τη δυναμη Θεε μου πρεπει , με χρειαζομαι και γω και το παιδι μου. Ημουν ενα παζλ με χιλιαδες κομματια σκορπισμενα στο συμπαν. Επεπε να γινω καλα να βγω απο τον λαβυρινθο της καταθλιψης ,του παιχνιδιου που επαιζε το μυαλο μου χωρις να με ρωτησει, επρεπε!!

Ακομα παλευω με το παιχνιδι του μυαλου μου, ακομα με πληγωνει λιγο οτι δεν παιρνω την αγαπη που μου αξιζει απο “εκεινους ” αλλα το δουλευω. Εχω εναν αγγελο που μοιαζει εξωτερικα στον πατερα του, αλλα εσωτερικα σε μενα. Εχω δωσει ολο μου το ειναι να τον βοηθησω, να του δειξω τον κοσμο μας, να μου δειξει τον δικο του. Ειμαι η αλυσιδα που ενωνει τους δυο κοσμους.

Καποιες φορες παει πολυ καλα, αλλες παλι κανει πισωγυρισματα οπως εγω. Αν θα με πιασει κριση κρυβομαι βαζω το προσωπειο με το χαμογελο μπας και κρυφτω αλλα τα πιανει ολα στον αερα. Παμε καλα ομως. “Εκεινοι” δεν ξερουν πολλα για αυτο  που ποναει την ψυχη μου, ξερουν μονο αυτα που πρεπει. Να ειναι καλα οι γονεις μου που ειναι στο πλευρο μου και με βοηθουν οσο μπορουν. Να ναι καλα και “εκεινοι” Και ο Θεος που απο κει ψηλα καποιες φορες μου φωτιζει τον δρομο, και τα καταφερνω.

Τωρα πλεον ειπα του ιπποτη μου οτι θα πηγαινω εκει που θελω μονο οταν νιωθω ΕΓΩ καλα και ετοιμη. Του  εκανα δωρο μια ασπιδα και του ειπα να μην την ξεχασει ποτε γιατι οι πληγες μου ειναι ακομα ανοικτες.

Προσπαθω να ελεγχω πιο πολυ το μυαλο μου, επειδη ομως δεν εχω βρει ακομα ολα τα κομματια μου, πολλες φορες με κερδιζει. Τωρα δεν παιρνω χαπια, τα εχω στην τσαντα μου για περιπτωση αναγκης και για ασφαλεια.

Τωρα δεν ζοριζομαι να αντεξω καταστασεις που θεωρω απαραδεκτες.  Μολις βρω ολα τα κομματια μου και βγω νικητρια στο πολεμο με τους φοβους μου θα ηθελα να χαρισω ενα αδελφακι στον μονακριβο μου. Θα ηθελα…….

Δεν διαφερω απο τους αλλους ανθρωπους , ουτε η οικογενεια μου διαφερει απο καποιες αλλες.  Υπαρχουν ανθρωποι που σιγουρα περνουν και ζουν χειροτερες καταστασεις απο μενα, υπαρχουν και αλλοι με καλυτερες.

Ειμαστε αλλος ενας κρικος που φτιαχνει αυτην την αλυσιδα που λεγεται ζωη και ειμαστε πολυτιμοι.  Καπου μπορει τα πιο πανω λογια μου να σας θυμιζουν κατι, μπορει και οχι.  Ενα ειναι το σιγουρο  υπαρχω, και οσο θα υπαρχω θα προσπαθω να κρατησω την σπιθα μεσα μου για να ειναι ο κρικος μας γερος.

Ειμαι η σουλα ,μια γυναικα 36 χρονων με κρισεις πανικου και αγοραφοβιας,με ενα παιδι που εχει μια ιδιαιτεροτητα, με εναν ιπποτη διπλα μου που ποτε δεν του εμαθαν να αντιμιλα, αλλα ειμαι υπερηφανοι για μας.

Και η ζωη συνεχιζεται………………………………………………………..με εκτιμηση σουλα

η ζωη μου

July 25, 2007

Παντα θεωρουσα τον εαυτο μου εξυπνο, τσαμπουκαλεμενο αλλα οχι πολυ τολμηρο παιδι.Οι γονεις μου παντα απο παιδι  φροντιζαν να με προστατευουν απο “κατι” για να μην πληγωθω.

Να μην  πηγαινω σε νοσοκομεια- για να μην πληγωθω, να μην πηγαινω σε κηδειες  -για να μην  πληγωθω.  Ποτε δεν ημουν σαν τα σημερινα παιδια που ολο θελουν και απαιτουν. Περιμενα να δω τι θα μου φερουν χωρις να στραβωνω την μουρη μου.

Ποτε η τοτε εικονα μου δεν προμηνυε την τωρινη μου.

Στο σχολειο καλη μαθητρια, τρελλιαρα, ροκου,ατιθαση ,παντα αντιδραστικη. Στις σχεσεις τιμια και παντα ειλικρινης. Παντα με τραβαγαν αγορια που τα ματια τους ειχαν κατι να μου πουν.  Καποιες πολλες φορες το μηνυμα ηταν λαθος. Το πληρωνα ακριβα. Θα ελεγε κανεις οτι ετσι εμαθα να διαλεγω τους σωστους ανθρωπους. ΛΑΘΟΣ.  Καποιος μπλεγμενος με τα ναρκωτικα, ο αλλος το επαιζε σε διπλο ταμπλο,  ενας αλλος δεν ανηκα στην κοινωνικη του ταξη.

Εως οτου γνωρισα καποιον με τον οποιο μονιμως πλακωνομασταν. Βαση του ρητου τα ετερωνυμα ελκονται τα φτιαξαμε.

Αυτη ηταν η χειροτερη σχεση της ζωης μου. Δεν ξερω για πιο λογο αυτος ο ανθρωπος καταφερε μεσα σε ενα μηνα να μου αλλαξει συνηθειες. Να μην βαφομαι και να μην ντυνομαι σαν γυναικα {γιατι εδειχνα σαν πουτ……..α}. Να μην βγαινω με τις φιλες μου βολτα {γιατι τοτε θα ημουν μια πουτ…..α}.  Αλλαξα, δεν μιλαγα στους γονεις μου,στις- στους φιλους μου, φοβομουν  να κυκλοφορησω κα.

Προδωσα εμενα αφηνοντας καποιον να με κανει αυτος οτι ηθελε.  Μετα την πρωτη φορα που σηκωσε χερι πανω μου…….. εκει το ποτηρι ξεχειλισε. Του ειπα να χωρισουμε και σαν ΑΝΤΡΑΣ  οπως ηταν σκεφτηκε να μου δειξει την δυναμη του στο προσωπο μου. Εφυγα.

Ειδα τον εαυτο μου στον καθρεφτη και δεν ημουν εγω , επρεπε να ξαναβρω την σουλα.  Ντυθηκα ,οπως ηθελα εγω, πηγα οπου ηθελα εγω, κοιταζα οπου ηθελα εγω και οχι  αυτος .

Καποιος θα ελεγε “ε. και. μπραβο. και ζησανε αυτοι καλα και μεις καλυτερα” και εγω θα το ηθελα αλλα τα πραγματα δεν σταματησαν εκει. Βλεπετε δεν ηταν δικαιωμα μου να παρω αποφασεις για μενα.

Αρχισε λοιπον τις φαρσες στο τηλεφωνο, οτι θα με κομματιασουν και θα με επιστρεψουν σε μεριδες{αυτο το ειπε στον πατερα μου}, να περναει κατω απο το σπιτι μου πολλες φορες, να με παρακολουθει και να με παιρνει τηλεφωνο και να μου λεει που πηγα, τι εκανα, τι φορουσα.  ΦΡΙΚΗ,ΦΟΒΟΣ, ΤΡΟΜΟΣ. Αυτα τα συναισθηματα βασιλευαν στην ψυχη μου. Σε αυτη την φαση γνωρισα τον αντρα μου, ημουν 19 χρονων.

Καλοκαιρι ,διακοπες και θλιψη γιατι πεθανε η γιαγια μου.

Με τον ακατονομαστο ΑΝΤΡΑ παραθεριζαμε στο ιδιο μερος για κακη του τυχη. Η σουλα ηταν πισω!!!{ο εξολοθρευτης }

Μια συναντηση ηταν αρκετη για να μαθω καινουργιες λεξεις που λενε στα γηπεδα {φανταζομαι} Καργ…….α, πουτ…..α, σκροφα κα,κα ,κα. Δεν μιλησα απλα ευχηθηκα αντε γαμ……υ κοτα. Σιωπη ,τιποτα.

Το βραδυ πηγαμε με τις φιλες μου{ουαου βγηκα με τις φιλες μου  α  π  α  ρ  α  δ  ε  κ  τ  ο  } στο αγαπημενο μου μαγαζι.   

Ολη την μερα μπουκια δεν πηγαινε κατω, ηπια μια μπυρα ….οταν ξαφνικα καποιος ερχεται φωναζοντας με πουτ…..α.  Μολις σηκωθηκα και ανακαλυψα οτι ημουν πιο ψηλη τον εσπρωξα και τον οδηγησα στην θαλασσα. Αρχισε τις μαγκιες  μου κραταγε τα χερια και με τρανταζε, με απειλουσε οτι αν δεν γυρισω πισω θα μας σφαξει ολους, και εβριζε,εβριζε . Με ενα λεπτοκαμωμενο γυρισμα του χεριου μου τον βουτηξα απο το πουκαμισο και του ειπα Τ  Ε Λ  Ο  Σ   ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ. Πηγε να με χαστουκισει αλλα δεν προλαβε γιατι το ποδι τελειως ασυναισθητα;;;; του ειχε δωσει κλωτσια  στο κατω κεφαλι .   Μετα ηρεμια. 

Την αλλη μερα ηρθε η μαμα του και μου ζητησε τον λογο γιατι του εσκισα το πουκαμισο του. Τοτε της ζητησα  και εγω τον λογο με πιο δικαιωμα τον εβλεπε και τον αφηνε να μου σκιζει την ψυχη ,το προσωπο μου, το μυαλο μου.  Δεν μιλησε  γιατι τωρα εγω ημουν απο πανω.

Υστερα ακολουθησε ενας φαυλος κυκλος γεματος δικαστηρια {του εκανα μυνηση για απειλη και εξυβριση}, αναβολες, απουσιες. Η δικη εγινε ερημην του . Ακομα θυμαμαι την ερωτηση της προεδρου “φοβασαι ακομα;;;” ναι της ειπα φοβαμαι !! δεν θυμαμαι τι καταδικη εφαγε, θυμαμαι μονο οτι καταδικαστηκε.

Βλεπετε φιλοι μου οι σχεσεις ειναι σαν τα δωρα , αν δεν ανοιξεις το κουτι δεν ξερεις τι εχει μεσα.  Θεωρω οτι ποτε κανεις δεν πρεπει να επιτρεπει στο εαυτο του να τον πατησει και να τον κυριευσει ο αλλος. Ειματε κυριαρχοι του μυαλου μας ,της προσωπικοτητας μας, του ειναι μας. Εγω δυστυχως για καποιο μικρο διαστημα δεν με σεβαστηκα, εσεις μην το επιτρεψετε αυτο στον εαυτο σας.

Να ειστε ολοι καλα με εκτιμηση σουλα

δασκαλοι οι συνεργατες των γονιων.

July 24, 2007

Θυμαμαι τους δασκαλους μου οταν πηγαινα και γω σχολειο.  Αλλοι κοντοι, ψηλοι, στριφνοι , ξινοι, αποτομοι.

Τωρα που πηγαινει ο γιος μου σχολειο τους εμαθα απο την καλη.  Μπαινουν στην ταξη να κανουν την δουλεια τους και φευγουν. Φροντιζουν να κατηγοριοποιουν τα παιδια με ταμπελες {αν υπαρχει και προβλημα ακομα χειροτερα}, με ικανοτητες, να δειχνουν προτιμησεις στα παιδια που οι γονεις τους ειναι “καποιοι”.

Δασκαλοι που δεν ξερουν εν ετη 2007 τι ειναι δυσλεξια, διαχυτη αναπτυξιακη, συνδρομα. Εχουνε μαθει και εκπαιδευτει να  κανουν μαθημα στα “φυσιολογικα παιδια”, τα αλλα θα βρουν τον δρομο τους.

Δασκαλοι που εχουν ολη την μαθησιακη ικανοτητα αλλα..δεν εχουν αυτο το κατι για να επικοινωνουν με τα παιδια.

Τα παιδια ειναι σαν τον πηλο, την πλαστελινη , δεν φτανει η τεχνη για να την πλασεις θελει και μερακι, αν δεν το εχεις το εχασες το παιχνιδι.

Βεβαια μεσα στον βουρκο του “περαστε – σκουπιστε – τελειωσατε” υπαρχουν και λιγες εξαιρεσεις. Αυτοι που χαλανε την πιατσα στους αλλους γιατι ενδιαφερονται, δεν ξεχωριζουν, ενημερωνονται, εχουν επαφη με τους γονεις και επικοινωνια.

Πολλες φορες βεβαια φταιμε και καποιοι γονεις που πιστευοντας οτι εχουμε τα τελεια παιδια δεν βλεπουμε ποια ειναι πραγματικα τα παιδια μας ,αδιαφορουμε, δεν επικοινωνουμε μαζι τους.

Απο προσωπικη μου εμπειρια ειχε ο γιος μου δασκαλα που δεν επικοινωνουσε με τα παιδια- αποτελεσμα στο τελος της χρονιας δεν εκανε οτι ηθελε η δασκαλα μες την ταξη …..αλλα ο γιος μου.

 Δασκαλα τυπικη στο μαθημα της , απομακρη αλλα συζητησιμη με τους γονεις, εβαζε ορια και κανονες στους μαθητες της.

Δασκαλα θυσαυρο, αψογη στην συμπεριφορα με τα παιδια, αψογη στο μαθημα της, δεν εβαζε ταμπελες, δεν μειωνε τα παιδια ,δεν αγχωνε τους γονεις.

Οσο για τους πιο υψηλους , ο διευθυντης ηταν παντα απομακρος, απολυτος ,με την ικανοτητα να με κανει ρομπα μπροστα στους αλλους γονεις, να με κανει να νιωθω  υπευθυνη και ασχημα για αυτο που συμβαινει στο παιδι μου.

Ο τελευταιος τυπος δασκαλας ηταν “η ασυγκρατητη” που για ενα πατατακι πηρε το δικαιωμα να χαστουκισει, γρατζουνισει το παιδι μου φερνοντας το σε πολυ ασχημη ψυχολογικη κατασταση,με αποτελεσμα εκεινος να κανει κακο στον εαυτο του.

Αγαπητοι εκπαιδευτικοι μην ξεχνατε οτι η αγαπη σας για τα παιδια, σας οδηγησε να ακολουθησετε αυτο το επαγγελμα.

Δεν ειναι ολα τα παιδια το ιδιο, πλησιαστε , αγαπηστε τα, δεν δαγκωνουν , εκπαιδευστε τα . Διαβαστε , ενημερωθειτε για καποια περιπτωση που μπορει να σας τυχει {σαν το  δικο μου παιδι}. Μην   κανετε διακρισεις  !!!! Συγκρατηστε τον εαυτο σας ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΧΕΙΡΟΔΙΚΙΣΕΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ.

Οσο για σας κυριοι και κυριες διευθυντες ακουστε τι εχουν να σας που οι γονεις, συμμεριστειτε τον πονο τους, δειξτε τους σεβασμο και συμμορφωστε αναλογα τους εκπαιδευτικους σας. 

Αυτες ειναι οι εμπειριες μου απο το σχολειο του γιου μου και δυστυχως ειμαστε ακομα στο δημοτικο , δεν θελω να σκεφτομαι τι με περιμενει μετα.

Εδω θα ειμαι ομως για να τα φωναζω και να τα κρινω θετικα και αρνητικα. Δεν μπορει υπαρχουν και “ανθρωποι”

να ειστε καλα σουλα

ΜΙΑ ΜΑΜΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ

July 19, 2007

Γεια σε ολους σας, πως ειναι λοιπον να προετοιμαζεσαι για το πιο ωραιο κομματι της ζωης σου και ξαφνικα……ΜΠΟΥΜ!!!!!

Καπως ετσι ξεκιναει η δικη μου ιστορια μια ιστορια ενος ανθρωπου αναμεσα σε εκατομμυρια αλλους.

Ημουν πολυ καλα προετοιμασμενη λοιπον για να γινω μανουλα, γεννησα μια χαρα, δεν επαθα στην λοχεια καταθλιψη, μεγαλωνα πρωτα εγω και μετα το μωρο μου.

Στα 3 του χρονια καποιος ανιδεος ενος δημοσιου φορεα φυσηξε δυνατα και μου κατεστρεψε ολες τις ωραιες εικονες που ειχα φτιαξει για το βλασταρι μου. Δεν μου το ειπε στα ισα σαν ειδικο προς γονιο αλλα σαν ειδικο προς σκουπιδι.

Γκρεμιστηκα, γκρεμιστηκαν ολα. θλιψη ,πονος,αγωνια για το μελλον ,κλαμα, αγχος.

Δεν μου εφτανε ομως αυτο ειχα στην ζωη μου και αυτους που ειχαν ζησει την δικη τους ζωη ,ειχαν μεγαλωσει τα δικα τους παιδια, και ηθελαν να ζησω με το δικο τους τροπο ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΖΩΗ.

Αργησα να καταλαβω οτι ηταν η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΖΩΗ και αφησα τα αυτια μου ανοικτα στα λογια τους.  Χτυπαγαν αλυπητα την ψυχη μου και εγω σαν να μη με αγαπουσα δεν με υπερασπιστικα οπως επρεπε.

Ο αντρας μου εμοιαζε με απλος θεατης σε ενα εργο με πρωταγωνιστες εμας. Καταφερα οτι ακουγα να το κρυβω μεσα μου σαν πολυτιμο θησαυρο να τα σκεφτομαι, να τα θρεφω, να τα μεγαλωνω. ………………και μια μερα πριν 7 χρονια κτυπησε την πορτα μου η πρωτη κριση πανικου.  Κρυος ιδρωτας, ταχυκαρδια, μου κοβονται τα ποδια ,δεν μπορω να αναπνευσω, δεν αντεχω νομιζω οτι θα πεθανω.

Τοτε αρχισα να επισκεπτομαι καθε ειδους γιατρου ψαχνοντας να βρω   τι μου συμβαινει.  καρδιολογους, παθολογους και τελος ψυχιατρο.  Διαγνωση καταθλιψη με εντονες κρισεις πανικου. δεν με ενδιεφερε τιποτα ενα φαι να κανω να ασχοληθω με το παιδι και υπνος ,μονο αυτο ηθελα να κανω.

Τι εκανα ομως ;; ειχα ενα παιδι που με ειχε αναγκη, ο αντρας μου με ειχε αναγκη, εγω με ειχα αναγκη.  Που πηγε το ανεμελο τσαμπουκαλεμενο κοριτσι;;  Που πηγε η ροκου με τα τρελλα της αστεια;; Αλλαξα δεν ημουν εγω ηταν μια αλλη σουλα που δεν αναγνωριζα.  Φοβισμενη,  απομωνομενη, με αναμεικτα συναισθηματα που εβραζαν μεσα μου.

Με την ψυχιατρο ψαχναμε να βρουμε τι μου ειχε συμβει στο παρελθον. Χαπακωνομουν και ψαχναμε να βρουμε τι;;  το παρελθον φιλοι μου δεν αλλαζει απλα υπαρχει στο μυαλο και στην ψυχη μας.  Βεβαια με μια λοβοτομη κατι θα γινοταν αλλα λοβοτομη με τα λογια και αναμοχλευοντας τις αναμνησεις δεν γινεται κατι.

Το παιδι μεγαλωνε και αρχισαν να φαινονται πιο εντονα τα προβληματα του στο σχολειο.

Πανεξυπνος, φοβερος στα μαθηματικα, στην ορθογραφια,φοβερη μνημη, αλλα δυσκολος με τους συνομιληκους του, καθολου συνεργασιμος, νευρικος, υπερκινητικος{σαν και μενα}, επιθετικος.

Το δημοσιο κεντρο φροντιζει να με βοηθησει στο αγχος μου χαρακτηριζοντας το παιδι μου στην δασκαλα του μανιοκαταθλιπτικο και ψυχωτικο.  Επρεπε να μαζεψω  τα κομματια μου να σηκωσω ψηλα το κεφαλι και να παρω το παιδι μου απο εκει περα μεσα.

Και αυτο εκανα.  πηδηξα καθε εμποδιο, εκλεισα τα αυτια μου σε αυτα που μου ειπε η εμπειρη ειδικος  και πηρα το παιδι μου και φυγαμε απο αυτο το μαυσωλειο του αγχους μου.

ΟΣΟ ΓΙΑ ΣΑΣ ΚΑ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ Ε ΛΟΙΠΟΝ ΝΑΙ !! ΠΗΡΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΨΥΧΩΤΙΚΟΥ ,ΚΑΤΑ ΕΣΑΣ, ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ . ΔΥΣΤΥΧΩς ΟΜΩς ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΒΓΗΚΑΝ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΤΟ ΒΟΗΘΗΣΑ ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΟ ΑΠΟ ΚΕΙ ΠΕΡΑ ΜΕΣΑ.

Ετσι ξεκινησαν ολα φιλοι μου και μεχρι τωρα παλευω αναμεσα στους φοβους τους δικους μου, του μελλοντος και του παροντος.

Αναμενεται συνεχεια…………………….. να ειστε ολοι καλα σουλα


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.