ΜΙΑ ΜΑΜΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ

Γεια σε ολους σας, πως ειναι λοιπον να προετοιμαζεσαι για το πιο ωραιο κομματι της ζωης σου και ξαφνικα……ΜΠΟΥΜ!!!!!

Καπως ετσι ξεκιναει η δικη μου ιστορια μια ιστορια ενος ανθρωπου αναμεσα σε εκατομμυρια αλλους.

Ημουν πολυ καλα προετοιμασμενη λοιπον για να γινω μανουλα, γεννησα μια χαρα, δεν επαθα στην λοχεια καταθλιψη, μεγαλωνα πρωτα εγω και μετα το μωρο μου.

Στα 3 του χρονια καποιος ανιδεος ενος δημοσιου φορεα φυσηξε δυνατα και μου κατεστρεψε ολες τις ωραιες εικονες που ειχα φτιαξει για το βλασταρι μου. Δεν μου το ειπε στα ισα σαν ειδικο προς γονιο αλλα σαν ειδικο προς σκουπιδι.

Γκρεμιστηκα, γκρεμιστηκαν ολα. θλιψη ,πονος,αγωνια για το μελλον ,κλαμα, αγχος.

Δεν μου εφτανε ομως αυτο ειχα στην ζωη μου και αυτους που ειχαν ζησει την δικη τους ζωη ,ειχαν μεγαλωσει τα δικα τους παιδια, και ηθελαν να ζησω με το δικο τους τροπο ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΖΩΗ.

Αργησα να καταλαβω οτι ηταν η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΖΩΗ και αφησα τα αυτια μου ανοικτα στα λογια τους.  Χτυπαγαν αλυπητα την ψυχη μου και εγω σαν να μη με αγαπουσα δεν με υπερασπιστικα οπως επρεπε.

Ο αντρας μου εμοιαζε με απλος θεατης σε ενα εργο με πρωταγωνιστες εμας. Καταφερα οτι ακουγα να το κρυβω μεσα μου σαν πολυτιμο θησαυρο να τα σκεφτομαι, να τα θρεφω, να τα μεγαλωνω. ………………και μια μερα πριν 7 χρονια κτυπησε την πορτα μου η πρωτη κριση πανικου.  Κρυος ιδρωτας, ταχυκαρδια, μου κοβονται τα ποδια ,δεν μπορω να αναπνευσω, δεν αντεχω νομιζω οτι θα πεθανω.

Τοτε αρχισα να επισκεπτομαι καθε ειδους γιατρου ψαχνοντας να βρω   τι μου συμβαινει.  καρδιολογους, παθολογους και τελος ψυχιατρο.  Διαγνωση καταθλιψη με εντονες κρισεις πανικου. δεν με ενδιεφερε τιποτα ενα φαι να κανω να ασχοληθω με το παιδι και υπνος ,μονο αυτο ηθελα να κανω.

Τι εκανα ομως ;; ειχα ενα παιδι που με ειχε αναγκη, ο αντρας μου με ειχε αναγκη, εγω με ειχα αναγκη.  Που πηγε το ανεμελο τσαμπουκαλεμενο κοριτσι;;  Που πηγε η ροκου με τα τρελλα της αστεια;; Αλλαξα δεν ημουν εγω ηταν μια αλλη σουλα που δεν αναγνωριζα.  Φοβισμενη,  απομωνομενη, με αναμεικτα συναισθηματα που εβραζαν μεσα μου.

Με την ψυχιατρο ψαχναμε να βρουμε τι μου ειχε συμβει στο παρελθον. Χαπακωνομουν και ψαχναμε να βρουμε τι;;  το παρελθον φιλοι μου δεν αλλαζει απλα υπαρχει στο μυαλο και στην ψυχη μας.  Βεβαια με μια λοβοτομη κατι θα γινοταν αλλα λοβοτομη με τα λογια και αναμοχλευοντας τις αναμνησεις δεν γινεται κατι.

Το παιδι μεγαλωνε και αρχισαν να φαινονται πιο εντονα τα προβληματα του στο σχολειο.

Πανεξυπνος, φοβερος στα μαθηματικα, στην ορθογραφια,φοβερη μνημη, αλλα δυσκολος με τους συνομιληκους του, καθολου συνεργασιμος, νευρικος, υπερκινητικος{σαν και μενα}, επιθετικος.

Το δημοσιο κεντρο φροντιζει να με βοηθησει στο αγχος μου χαρακτηριζοντας το παιδι μου στην δασκαλα του μανιοκαταθλιπτικο και ψυχωτικο.  Επρεπε να μαζεψω  τα κομματια μου να σηκωσω ψηλα το κεφαλι και να παρω το παιδι μου απο εκει περα μεσα.

Και αυτο εκανα.  πηδηξα καθε εμποδιο, εκλεισα τα αυτια μου σε αυτα που μου ειπε η εμπειρη ειδικος  και πηρα το παιδι μου και φυγαμε απο αυτο το μαυσωλειο του αγχους μου.

ΟΣΟ ΓΙΑ ΣΑΣ ΚΑ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ Ε ΛΟΙΠΟΝ ΝΑΙ !! ΠΗΡΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΨΥΧΩΤΙΚΟΥ ,ΚΑΤΑ ΕΣΑΣ, ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ . ΔΥΣΤΥΧΩς ΟΜΩς ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΒΓΗΚΑΝ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΤΟ ΒΟΗΘΗΣΑ ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΟ ΑΠΟ ΚΕΙ ΠΕΡΑ ΜΕΣΑ.

Ετσι ξεκινησαν ολα φιλοι μου και μεχρι τωρα παλευω αναμεσα στους φοβους τους δικους μου, του μελλοντος και του παροντος.

Αναμενεται συνεχεια…………………….. να ειστε ολοι καλα σουλα

7 Responses to “ΜΙΑ ΜΑΜΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ”

  1. agorafoviagr Says:

    Μεγάλος ο αγώνας που δίνεις φίλη μου Σούλα! Δε σε πήραν από κάτω η κατάθλιψη και οι κρίσεις πανικού φίλη μου. Αυτό είναι μεγάλη υπόθεση. Ίσως το παιδί σου να αποτέλεσε το καλύτερο κίνητρο για να παλέψεις με τη δυσκολία που είχες. Χάρηκα πολύ που άνοιξες αυτό το μπλογκ και μιλάς για κάτι που έξω πολλοί ακόμα φοβούνται να τον πούνε για να μην τους περιθωριοποιήσουν. Αναφέρομαι στα θέματα της ψυχικής υγείας. Η σιωπή σε αυτά τα θέματα κάνουν κακό σε όλους μας. Καλή συνέχεια φίλη μου στον αγώνα σου!!
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  2. soulaa Says:

    Καποια στιγμη φιλε agorafovia θα ερθω προσωπο με προσωπο με το παιδι μου και θα με ρωτησει τι του συμβαινει. Τοτε πρεπει να ειμαι προετοιμασμενη για να του πω την αληθεια. Ηδη καποια πραγματα τα γνωριζει.
    Σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια. Τα θεματα της ψυχικης υγειας κακως φοβιζουν τον κοσμο γιατι δεν νομιζω οτι υπαρχει ανθρωπος που να μην ειχε καποια στιγμη στην ζωη του κατι ψυχολογικο. Ειτε αυτο λεγοταν καταθλιψη, η σκετο θλιψη, αγχος με η χωρις κρισεις πανικου. Ειμαστε ολοι ανθρωποι και αν οι αλλοι οι “δυνατοι” θεωρουν μαγκια να μας βαλουν ταμπελες οκ . Τον τελευταιο καιρο εχω μαθει πολυ καλα οτι αυτοι ειναι πιο αδυναμοι απο εμας και σε μια κριση πανικου δεν θα ηταν τοσο δυνατοι οσο εμεις. Γιατι φιλε μου θεωρω οτι πραγματικα ειναι μαγκια μετα απο μια κριση πανικου να συνεχιζεις να εισαι ορθιος και να συνεχιζεις να προσπαθεις.
    με εκτιμηση σουλα

  3. agorafoviagr Says:

    Φίλη μου Σούλα για τις ταμπέλες θα το παλέψουμε με αξιοπρεπή τρόπο για να βγούνε. Ναι φίλη μου, είναι μαγκιά μετά από μία κρίση πανικού να συνεχίζεις να προσπαθείς. Θα συνεχίσουμε φίλη μου να προσπαθούμε🙂
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  4. imikrimarika Says:

    Ήρθα λοιπόν επίσκεψη και στο σπίτι σου ,σουλα. ¨Οταν είναι κανείς απ’έξω απ’το χορό πολλά τραγούδια ξέρει !Αν κάποιος δεν γίνει γονιός και δεν αντιμετωπίσει κάποιο συγκεκριμμένο πρόβλημα με το παιδί του . όσες σπουδές και να έχει κάνει δεν μπορεί να σε νιώσει ! Σε βρίσκω σε καλό δρόμο .Έκανες την αρχή και αυτό είναι το πιο δύσκολο απ’όλα. Σου μιλάω σαν γονιός και σαν εκπαιδευτικός . Καλό κουράγιο και καλή συνέχεια. Να ξέρεις ,τα παιδιά καταλαβαίνουν όσους τους αγαπούν πραγματικά , δεν ζητάνε τη τελειότητα γιατί έχουν τη σοφία να ξέρουν (πολλοί μεγάλοι δεν το ξέρουν)ότι κανείς δεν είναι τέλειος.Αυτό που ζητάνε είναι αγάπη και αν τους τη δίνεις , όπως και να είναι , ξέρουν να την εκτιμούν !

  5. soulaa Says:

    welcome to my home ” μικρη μαρικα” σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια, πραγματι ετσι ειναι . ξερεις πολλες φορες διαβαζω καταστασεις πολυ πιο τραγικες απο την δικη μου και λεω δοξαση ο Θεος. παρολαυτα αφου εισαι μανουλα ξερεις ποσο ποναει οταν τον βλεπω και ξεφευγει, οταν τον κοροιδευουν, οταν ειναι επιθετικος και ξερεις ποσο γλυκο ειναι μετα οταν σου λεει σε αγαπω. καλη συνεχεια να ειστε ολοι καλα ,με εκτιμηση σουλα

  6. Άννια Says:

    Με έχει συγκινήσει πολύ η ιστορία σου, σήμερα κιόλας είχα ένα τσακωμό με το αγόρι μου, για τις κρίσεις πανικού που αντιμετωπίζω, άκουσα πολλά (βαριά) πράγματα κ με μια κουβέντα σου με έφερες στα ίσα μου. Ότι θέλει μαγκιά να ξανασηκωθείς μετά την κρίση…Πόσο δίκιο έχεις (του το λεγα κ γέλαγε) κ πόσο κρίμα που δεν μπορούν να το δουν όσοι δεν το έχουν περάσει ή έστω οι λίγο πιό ανοιχτόμυαλοι (δεν ξέρω αν οφείλεται εκεί). Θα επανέλθω, απλά ήθελα προς το παρόν να σε ευχαριστήσω. Έχεις τις ολόψυχες ευχές μου. Άννια

  7. soulaa Says:

    να εισαι καλα και εσυ Αννια, συγνωμμη αν αργισα να απαντησω αλλα αρχισαμε σχολειο και………χαμος!! Οποιος γελαει με την κατασταση μας ειναι αυτος που αν του συμβει αυτο που ζουμε εμεις θα …..γονατισει. να ειστε ολοι καλα με εκτιμηση σουλα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: